ارشاد یا تجارت

دیوار بین محتوا و تجارت در دنیای امروز و فضای کسب و کار های اینترنتی ٬ نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشور ها بسیار شکننده است. اگر شما یک سایت فروش موسیقی آنلاین هستید٬ هنوز برای بسیاری مشخص نیست که تجارت می کنید٬ یا کارتان هنری است. به همین دلیل هم هنوز مشخص نیست که باید از ارشاد مجوز بگیرید یا نه؟

  

اگر از نگاه تجاری به این موضوع نگاه کنیم٬ شما یک فعالیت تجاری می کنید٬ حالا می خواهید موسیقی و فیلم و بازی در سایت خود بفروشید٬ یا اینکه لباس و لوازم بهداشتی. شما یک کارآفرین هستید و نه یک تولید کننده محتوا. شما آهنگ ساز و تولید کننده البوم موسیقی هم نیستید. شما فقط یه فروشگاه دارید که محتوا های مختلف را در سایت خود میفروشید. امروز می تواند موسیقی باشد و فردا لوازم آرایشی و بهداشتی.

  

ارشاد می گوید در تمام زمینه های فرهنگی و هنری٬ باید بداند که چه چیزی تولید و پخش می شود. برای همین٬ دوست دارد که کنترل بیشتری روی کانال های پخش این دسته از محتوا داشته باشد. همانطور که شاید وزارت بهداشت هم دوست داشته باشد که کنترل بیشتری روی لوازم بهداشتی و آرایشی که در فروشگاه های اینترنتی فروخته می شود داشته باشد.

اما بار حقوقی و نظارتی یک کسب و کار آنلاین باید به کدام متولی سپرده شود؟ اینکه چون در بستر اینترنت فعالیت می کنیم و باید آزاد باشیم و کسی به ما نظارت نداشته باشد که درست نیست. کسب و کار ها باید در چهارچوب قوانین تجاری هر کشور فعالیت کنند. هم کارآفرینان باید دقت کنند و هم دولت٬ اگر یک کارآفرین برای تضمین کسب و کار خود نیازمند این است که مجوز های لازم را کسب کند. دولت هم نباید کارآفرینان را در پشت در های این همه وزارت خانه سرگردان کند.

در عمل این نشدنی است که یک کسب و کار برای ادامه فعالیت خود نیازمند گرفتن مجوز از چند وزارتخانه باشد. چاره کار کجاست؟  شاید روز کاغذ ساده باشد٬ اما منطقی این است که باید وزارت صنایع و معادن و تجارت مسئول باشد٬ اما با ارشاد و دیگر وزارت خانه باید چه کرد؟

اگر قرارباشد مجوزی برای این گونه از کسب و کار ها صادر شود باید به دست وزارت صنایع و معادن و تجارت٬ یا اتحادیه های صنفی مرتبط با صنعت و تجارت صادر شود. در نهایت اگر شما یک فروشگاه موسیقی هستید٬ یک قرارداد یا توافقنامه هم با وزارت ارشاد امضا کنید٬ تا انها دیگر نگران فروش هر آنچه غیر مجاز می خوانند در فروشگاه اینترنتی شما نباشد. اگر هم که فروشگاه لوازم بهداشتی و آرایشی هستید٬ یک توافقنامه هم با وزارت بهداشت داشته باشید که اگر به چیزی گفتن غیربهداشتی٬ شما در سایت خود آن رو نفروشید.

البته برخی می گویند شما که یک مجوز گرفتید٬دومی را هم بگیرید و خیال همه وزارت خانه ها را راحت کنید. مشکل اینجاست که در یک فروشگاه اینترنتی بزرگ که در ان همه چیز پیدا می شود. باید از یک دو جین وزارت خانه مجوز گرد. هر کدام هم قوانین و مقررات خاص خود را دارند. یکی می گوید مدیرعامل متاهل باشد و یکی میگوید مدیرعامل متاهل نباشد.

  

این جاست که یک کارآفرین پشت درهای این وزارتخانه و آن وزارتخانه اینقدر سرگردان می شود تا در نهایت پس از چند سال کوشش و تلاش٬ کارآفرینی را رها کرده٬و در روزنامه ها به دنبال شغلی برای خود باشد.

تاریخ انتشار:

درباره این مطلب دیدگاهی بنویسید...

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.