نقدی بر جشنواره رسانه های دیجیتال

ITanalyze.ir – با گسترش فناوری رایانه و اینترنت و خلق وب سایت ها و وبلاگها و توسعه راههای تماس و ارتباط فناوری دیجیتال با عموم مرد در ابعاد مختلف دیداری و شنیداری، امروزه چندرسانه ای ها رشد بسیاری یافته و با هزینه های بسیار کمتر از گذشته و سرعتی اعجاب انگیز در تمام جهان فراگیر شده است.
نرم افزارهای چندرسانه ای یا مولتی مدیا، پل ارتباطی مردم و کاربران با رایانه است. دنیای مجازی و دیجیتالی خود را مرهون ابزارها و تکنیکهای مولتی مدیا می داند.
چندرسانه ای ها با بکارگیری صوت، فیلم ، انیمیشن، گرافیک ، رنگ، حرکت، موسیقی، مونتاژ، متن و تمامی هنرهای مرسوم و سنتی جوامع به سرعت مخاطب را جذب نموده و با هزینه های بسیار پائین خود را بازآفرینی و توسعه می دهد.
نمونه موفق چندرسانه ای ها را در بازی های رایانه ای، وب سایتهای تجاری، خبرگزاری ها، و کتابهای الکترونیکی به وفور می توان یافت.
به طبع رشد و گسترش این فناوری و رایانه در جوامع مختلف، وظیفه دولتها است که با برنامه ریزی و تدوین اهداف و چهارچوبها، جلوی رشد بی رویه و یا انحرافات و یا سوء استفاده ها را گرفته و از طرفی تولید کنندگان آثار با ارزش و مورد نیاز جامعه را حمایت نمایند.
به عنوان مثال تولید کنندگان کتابهای الکترونیکی بایستی حق مالکیت داشته و دولت با دزدان آثار و کتب الکترونیکی برخورد کند که اگر چنین نباشد تولید کنندگان از انتشار و تولید و تکثیر آثار خود منصرف و سوء استفاده کنندگان از درآمد بیشتر برخوردار خواهند شد.
و یا دشمنان اخلاق و ارزشهای جامعه با سوء استفاده از این ابزار نوین امکان دارد که امنیت افراد، خانواده ها و جامعه را به خطر انداخته و بدون مسئولیت و بی محابا نسبت به تولید و یا ترویج تولیدات منحط اقدام نمایند و یا مالکیت خصوصی افراد برای اموال و زندگی و اطلاعات شخصی را سلب نمایند.
با توسعه فضای دیجیتالی و همزمان با گسترش اینترنت در ایران در سالهای ۱۳۷۷ – ۱۳۷۶ و با توجه به رهنمودهای رهبران جامعه مبنی بر مقابله با تهاجم فرهنگی، شاهد راه اندازی اولین جشنواره نرم افزارهای چندرسانه ای در محل اجلاس سران ولنجک بودیم. جشنواره ای که با استقبال گسترده مردم و شرکتهای رایانه ای همراه شد و علیرغم سخنرانی وزیر وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تاکید بر لزوم سازماندهی و نوید ایجاد معاونت جدید رسانه های نوین در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، متاسفانه اقدام موثری در وزارت ارشاد رخ نداد. هرچند که سازمانهای مختلف مثل حوزه هنری و یا سازمان تبلیغات اسلامی و یا شهرداری تهران و یا وزارت آموزش و پرورش بعد از آن تاریخ تلاش برای برگزاری مجدد اینگونه جشنواره ها و نمایشگاهها نمودند که هر کدام به دلایلی از موفقیت بالایی برخوردار نبودند.
همزمان با شکل گیری تکفا و دغدغه مدیران IT کشور، مجدداً بحث فرهنگ سازی و مشارکت عمومی نهادهای متولی موجب شد که دومین جشنواره ملی نرم افزارهای چندرسانه ای و رسانه های دیجیتال شکل گیرد. جشنواره ای که با مشارکت بیش از ۲۰ وزارت خانه، شورای عالی، سازمان و نهادهای صنفی و بخش خصوصی در محل دایمی نمایشگاههای بین المللی تهران برگزار شد و سخنان نماینده ویژه رئیس جمهور و دبیر شورای عالی اطلاع رسانی، نوید بخش استمرار این حرکت و توجه بیشتر به رسانه های نوین بود.
بازتاب خبری و انعکاس فعالیتهای جشنواره و جلب مشارکت سازمانهای مختلف که هر کدام به نحوی دست اندر کار این مقوله هستند و استقبال گسترده شرکتهای فعال نرم افزاری و چندرسانه ای، عمده جنبه های موفق جشنواره دوم بود که با اعطای ۴۵۰،۰۰۰،۰۰۰ تومان وام کم بهره به برگزیدگان جشنواره از سوی شورای عالی اطلاع رسانی می توان نقطه عطفی در حمایت از تولید کنندگان مولتی مدیا از سوی نهادهای دولتی قلمداد نمود.
علیرغم به رسمیت شناختن جشنواره نرم افزارهای چندرسانه ای و رسانه های دیجیتالی درکنار اله سیت و اله کامپ از سوی شورای عالی اطلاع رسانی و تلاشهای گسترده که دبیرخانه جشنواره های اول و دوم ، جهت شناسایی و حمایت مولتی مدیا انجام داد ، متاسفانه تغییر دولت و روی کار آمدن دولتمردان جدید لزوم برگزاری جلسات توجیهی و جلب حمایت مسئولان، راند سومی بود که از قرار از عهده و انرژی دبیر و دبیرخانه جشنواره مالتی مدیا خارج بود.
تا به امروز که شاهد تبلیغات گسترده با بودجه عظیم دولتی و افتخار برگزار کنندگان ارشادی جشنواره سال ۸۶ هستیم با عنوان اولین جشنواره صد در صد دولتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی!!
جشنواره ای که برخلاف اطلاع رسانی قوی و برگزاری جلسات مطبوعاتی متعدد جشنواره های قبلی در سکوت جامعه خبری IT و با تبلیغات دولتی در صدا و سیما و مطبوعات چند روز دیگر برگزار خواهد شد.
آقای سید محسن میرابراهیمی دبیر جشنواره های اول و دوم به این سئوال که چرا جشنواره سال ۸۶ جشنواره اول نامیده شده است و چه برنامه های جدیدی به جشنواره ۸۶ اضافه شده است اظهار میدارد که به واقع شماره جشنواره ها و نمایشگاهها مهم نیست، بلکه مهم نحوه رویکرد اهدافی است که بایستی از برگزاری جشنواره و نمایشگاهها انتظار داشته باشیم و از آنجا که به هیچ وجه در برگزاری امسال که صد در صد دولتی برگزار می شود، دخیل نیستم، اطلاع زیادی از جشنواره و نحوه مدیریت و میزان بودجه اختصاصی و … ندارم الا همان اطلاعاتی که در سایت جشنواره آمده است.
وی معتقد است، نفس برگزاری جشنواره و یا هزینه نمودن بودجه های دولتی و یا … چندان مهم نیست و صلاح هم نیست در دورانی که مقام رهبری و تمام مسئولان نظام، اصل ۴۴ و مشارکت بخش خصوصی و مردمی را توصیه و تبلیغ می کنند، اینقدر اصرار به تصدی گری و ورود به اجراء توسط وزارتخانه ای دولتی داشته باشیم، بلکه انتظار و توقع می رود که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به سهم خود سیاستها و برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت را برای رسانه های نوین و دیجیتالی مشخص و تدوین نماید. جا دارد که وزارتخانه به جای پرداختن و اجراء و در صف قرار گرفتن، بیشتر نقش ستادی، سیاستگزار و برنامه ریز را ایفاء نماید.
امروزه رسانه های دیجیتالی در کنار سایر رسانه ها آنقدر اهمیت و حیطه بزرگی دارد که می تواند حداقل به عنوان یک معاونت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شود نه یک مرکز فناوری اطلاعات و شخص وزیر بایستی توجه داشته باشد که بیشتر از حوزه سینما و معاونت سینمایی و حوزه مطبوعات و معاونت مطبوعاتی و امثالهم، این حوزه دیجیتال است که بر فرهنگ جامعه اثر گذار است و مخاطبین متداوم و Online بیشتری را در بر می گیرد و تعالی، رشد و ترویج سایر رشته های فرهنگی وابسته به ابزار جدید دیجیتالی می باشد.
وی معتقد است به علت آنکه سازمانها و نهادهای مختلفی بصورت موازی در جهت اهداف و مسئولیتهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت می نمایند و این همسویی و موازی کاری، دلیلی شده است قدیمی و کهنه برای توجیه کم کاری های وزارت ارشاد، به علت شوراهای عالی متعدد و دستگاههای متعدد دولتی این عدم مسئولیت پذیری و عدم ایفای وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حوزه رسانه های دیجیتالی بیشتر از سایر موارد مشهود است.
به هر حال آنچه که جامعه IT کشور و خصوصاً مولتی مدیا و چندرسانه ای ها را نگران و ملتهب نگه داشته است ، نبود برنامه ایی مشخص و نداشتن متولی است قدرتمند و شاید از صدقه سری منحرفان و سوء استفاده کنندگان و یا دشمنان و هراز چند گاهی کاسه چه کنم دست مسئولی، این سئوال را در اذهان بسازد که پس چه کسی مسئول است؟!
بهر حال بازیهای رایانه ای حمله به ایران، بازی های تعاملی سکسی، وبلاگهایی سیاسی مخالف نظام، و یا انتشار دیجیتالی و سریع و بی هزینه فیلم سوء استفاده جنسی از یک هنرمند و انتشار عکسهای استخرهای زنانه و یا تکثیر فیلم سینمایی بر پرده نیامده شاید توانسته باشد سئوالاتی نصفه و نیمه از مسئولین بعضاً مسئولیت ناپذیر در حوزه فرهنگ را مطرح کند، اما دل نگرانیهای تولید کنندگان مولتی مدیا، نویسندگان کتاب ، خالق آثار هنری دیجیتالی و سرمایه گذاران صنف و صنعت IT کشور لحظه ای توجه مثبت و کارساز مدیران جامعه را به خود جلب ننموده است.
میرابراهیمی، امیدوار است که فارغ از مسائل حاشیه ای، برگزاری جشنواره ها و نمایشگاهها کمک کند تا سطح اطلاعات و آگاهی جامعه خصوصاً بالا دستی ها افزایش یابد و امیدوار است بالاخره روزی خواهد رسید که مدیران جامعه قدر ابزار جدید، تولید کنندگان حرفه ایی و بازار ناب و بزرگ و بکری را که در اختیار دارند بدانند.

مطلب بصورت کامل از سایت http://www.itanalyze.ir برداشته شده است.

تاریخ انتشار:

درباره این مطلب دیدگاهی بنویسید...

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.